Kalendarz szczepień



Możliwe są szczepienia dodatkowe przeciwko leptospirozie, kaszlowi kenelowemu boreliozie, koronawirozie, grzybicy skóry u psów spowodowanych przez Microsporum canis.

Wścieklizna - jest to choroba, która zawsze kończy się dla czworonoga śmiercią, a jednocześnie jest bardzo groźna dla ludzi. W przeciwieństwie do pozostałych szczepień, nie jest dobrowolna. Zgodnie z polskim prawem pierwsza dawka zaaplikowana musi być zwierzęciu przed ukończeniem piątego miesiąca życia, następne należy powtarzać co roku.

Nosówka - jest bardzo groźna dla młodych i starych psów. Atakuje układ oddechowy, pokarmowy i nerwowy. Występują przy niej poważne powikłania i bardzo często kończy się ona śmiercią.

Parwowiroza i koronawiroza - Obie są chorobami wirusowymi. Bardzo często zdarzają się przypadki, że oba wirusy atakują jednocześnie. Ich objawy to brak łaknienia, ogólne osłabienie i krwawa biegunka. U psów dorosłych natychmiastowe podanie leków jest dużą szansą na wyleczenie go, jednak terapia jest długa. U szczeniąt występuje bardzo duża śmiertelność spowodowana tymi chorobami.

Leptospiroza - wywołują ją bakterie z rodziny leptospira. Atakuje najczęściej nerki i wątrobę. Pomimo skuteczności leczenia, trwale uszkadza zaatakowane narządy. Może się także przenieść na człowieka, zwłaszcza przez kontakt z psim moczem. Szczepionka nie chroni jednak psa przed wszystkimi rodzajami choroby, jedynie przed tymi najpopularniejszymi. Zabezpieczenie szczepionką polecane w przypadkach psów myśliwskich, psów pasterskich, mających kontakt z gatunkami rezerwuarowymi (np. gryzoniami): głównie psy żyjące na terenie gospodarstw wiejskich, psów mających dostęp do stojącej lub wolnopłynącej wody (tereny podmokłe, kałuże, bagna, stawy, jeziora itp.) oraz psy zabierane na wycieczki plenerowe.

Choroba Rubartha (wirusowe zapalenie wątroby) - bardzo ciężka do wyleczenia choroba, na szczęście coraz rzadziej spotykana. Może doprowadzić do uszkodzenia wątroby, czego powikłaniem jest niebieskie oko u psa. Jeśli przebieg choroby jest nadostry, może doprowadzić do śmierci psa w ciągu jednej doby.

Kaszel kenelowy - choroba wirusowa, atakująca układ oddechowy. Jest uleczalna, ale może spowodować trwałe uszkodzenie płuc.



Możliwe są szczepienia dodatkowe przeciwko białaczce (FeLV), chlamydiozie, wściekliźnie oraz grzybicy.
Jeśli kot jest kotem wychodzącym lub żyje w dużym skupisku zwierząt (zwłaszcza, gdy np. rotacja zwierząt w naszym domu jest duża), wtedy konieczne jest powtarzanie szczepień co roku.
Jeśli natomiast nasz kot nie wychodzi na dwór i nie żyje w dużym zagęszczeniu zwierząt, wtedy szczepienie wystarczy powtarzać co 2-3 lata

Wścieklizna – w Polsce nie ma obowiązku szczepienia kotów przeciw tej chorobie, jednak, jeśli nasz mruczek wychodzi na dwór, lepiej ochronić go przed ryzykiem zachorowania. Szczepionka przeciwko wściekliźnie wiąże się jednak z ryzykiem powstania mięsaka poszczepiennego. Przeciw wściekliźnie szczepimy koty po 16 tygodniu życia i powinno być wykonane dopiero w 3 tygodnie po drugim szczepieniu przeciw kociemu katarowi i panleukopenii, a następne powtarzamy je co 2 lata. Kot niewychodzący jest minimalnie zagrożony kontaktem z wścieklizną, jednak zdarzają się przypadki, gdy do mieszkania dostanie się zarażony wścieklizną nietoperz, który pogryzie naszego zwierzaka. Jeśli wiemy, że takie zdarzenie może mieć miejsce w naszym domu, nie ryzykujmy i zabezpieczmy mruczka przeciwko wściekliźnie.

Białaczka – kolejna szczepionka, która wiąże się z ryzykiem wystąpienia mięsaka poszczepiennego, dlatego unikajmy podawania jej kotom, u których nie jest to niezbędne. Jakim kotom lepiej ją podać? Kotom wychodzącym, żyjącym w dużych skupiskach zwierząt, kotom przeznaczonym do krycia. Wirus białaczki przenosi się przez kontakt z krwią, śliną itp. Bardzo ważne jest, aby przed szczepieniem na tę chorobę wykonać test w kierunku obecności wirusa we krwi – szczepionkę można podać dopiero, gdy wynik tego testu jest ujemny! Po pierwszym szczepieniu należy zrobić powtórkę po około miesiącu i później szczepić kota co 1-3 lata. Pierwsze szczepienie najlepiej wykonać u kota kilkumiesięcznego.

Chlamydioza – ponieważ szczepionka ta nie jest wysoce skuteczna, a ponadto obserwuje się stosunkowo częste skutki uboczne w postaci nieprzyjemnych reakcji poszczepiennych (gorączka, bóle w miejscu iniekcji, utrata apetytu), przeciw chlamydiozie szczepimy koty wychodzące oraz żyjące w dużym zagęszczeniu zwierząt. Szczepionkę podaje się wraz z pakietem podstawowym (koci katar i panleukopenia).

Grzybica – szczepionka przeciw grzybicy nie jest szczególnie skuteczna, jednak można stosować ją pomocniczo w leczeniu grzybicy (zwłaszcza w dużych skupiskach zwierząt)

Możliwe jest wystąpienie reakcji alergicznych - skórnych, oddechowych, ze strony układu pokarmowego. Zwierzę może się źle czuć, odmawiać jedzenia, być osłabione. Jeśli ten stan utrzymuje się zbyt długo, należy zasięgnąć opinii lekarskiej.
Przez 14 dni od szczepienia powinniśmy zwrócić uwagę na przynajmniej częściowe ograniczenie psu kontaktów z innymi osobnikami. W tym czasie bowiem organizm zwierzęcia uporać się musi z podaną w szczepionce porcją wirusów, przez co może być bardziej narażony na wszelkiego rodzaju infekcje. Pełna odporność wytworzona zostaje po ok. 30 dniach od zastrzyku.




Strona zbudowana z Kopage
← Zbuduj swoją teraz
Ta strona może korzystać z Cookies.
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.

OK, rozumiem lub Więcej Informacji
Informacja o Cookies
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.
OK, rozumiem
Powered by Kopage